‘Trends in Kids- en Jongerenmarketing’, dag 1

Vandaag en morgen brengen jongerenmarketeers hun dag door in Madurodam, waar het jaarlijkse congres 'Trends in Kids- en Jongerenmarketing' plaatsvindt. Foodfabrikanten waren massaal afwezig en Campina haakte zelfs af als spreker; de obesitasdiscussie ligt blijkbaar te gevoelig. Hieronder een impressie van enkele sprekers die het wel aandurfden.

Volgens dagvoorzitter Paul Sikkema is wat 'in' is vluchtig en variabel. Stefanie Jansen van IPM Kidwise laat zien dat het spelen van een 'design game' met kinderen focus en richting kan aangeven bij het ontwikkelen van nieuwe producten, zodat deze meer aansluiten bij behoeften. Dat is nodig, want naar verluidt mislukt 90% tot 99% van de producten die voor kinderen op de markt worden gebracht! Later op de dag mocht Stefanie met een collega ook nog de trends in 'character licensing' opsommen: een revival van nostalgische characters, nog meer en nog sneller achter elkaar en een professionalisering van eigen characters. Opnieuw werd opgemerkt dat het soms beter is om je op jongens óf meisjes te richten in plaats van op beiden.

Elena Enthoven van Wanadoo vertelde dat tweederde van de ouders zich geen zorgen maakt over het internetgebruik van hun kinderen, die 'always connected' zijn. Ze kunnen op eigen houtje het internet verkennen (weinig toezicht, geen privacy); volwassenen missen 'understanding' van wat kinderen online doen. Opvallend is dat veel adverteerders op kindersites kinderen niet aanspreken, dus niet gericht bezig zijn.

Nadat Mariëlle Slenders van Jetix de kans had gegrepen om HotNews.nl te promoten, stond Ronald Laureijsen van IRI Nederland op het podium met een aantal interessante constateringen: verjaardagspartijtjes zijn een enorme markt (deze worden bijna niet meer thuisgevierd). Ouders die hun kinderen meenemen naar de supermarkt rekenen meer af bij de kassa. Communicatie richting kinderen is vooral op 'fun' gericht (eenzijdige aanpak). Characters zijn geen garantie voor succes, maar kúnnen bijdragen tot een enorme omzetgroei. Wat gebeurt er met een product als het character over de top heen is? In de top 10 van character-producten komt SpongeBob zes keer voor; Kabouter Plop, Pokémon en K3 zijn uit de top 15 verdwenen. Volgens Laureijsen is de visie op kids nog onvoldoende ontwikkeld in Nederland, er gebeurt nog een heleboel niet. In Groot Brittannië heeft elke retailer een eigen merk voor kinderen; we kunnen nog veel leren van ASDA en Sainsbury.

In de pauze mocht meidenband Kus zichzelf onder de aandacht brengen met twee liedjes en een folder met de mogelijkheden tot merkexploitatie.

Qrius en zusterbureau Combat hebben gezamenlijk 'De 10 geboden van de Kindermarketing' opgesteld: I Kruip in de huid van een kind II Gebruik meerdere media III Ga niet door de knieën (gebruik geen kindertaal) IV Houd het visueel V Houd rekening met sekseverschillen VI Scheer 6-12-jarigen niet over één kam VII Eert de moeders en vaders ('gezinspraak': kinderen en ouders overleggen en discussiëren samen over aankopen, een succesvol product verbindt ouders en kinderen met elkaar) VIII Eert het gezin (zorg dat alle gezinsleden aan hun trekken komen) IX Gij zult ze niet dik maken X Gij zult het ethisch verantwoord houden.

Tot zover de kidsdag, morgen de jongerendag.

Stille tocht op internet

Een triest maar interessant voorbeeld van hoe jongeren internet gebruiken, op de voorpagina van de Volkskrant vandaag. Het artikel staat helaas niet online, dus we nemen hier enkele fragmenten letterlijk over. En híer kunnen we wel linken naar de beschreven sites… Anna Svidersky (17) komt oorspronkelijk uit Rusland, haat het stadje waar ze woont (Vancouver), vindt snowboarder Shaun White te gek, kijkt naar South Park, wordt over zes dagen 18 en heeft binnenkort haar langverwachte prom. Aldus Anna's profiel op MySpace, de Amerikaanse communitysite voor jongeren. Maar Anna is dood. Op 20 april werd ze neergestoken door de schizofrene David Barton Sullivan toen ze aan het werk was bij de McDonald's. Dat is wereldnieuws vanwege haar profiel op MySpace. De site is een pelgrimsoord geworden voor rouwende vrienden en vriendinnen. (…) En honderdduizenden, misschien wel miljoenen die Anna nooit hebben gekend, rouwen mee op herdenkingssites. Anna is bijgezet op MyDeathSpace.com. Op de videosite YouTube circuleren foto-slideshows, waarvan eentje een miljoen keer is bekeken. Zelfs volkomen onbekenden hebben foto's weten te scoren van de levenslustige brunette met lippiercing en er bewegende collages van gemaakt. Tienduizenden hits genereert Anna naam bij Google, van Wikipedia tot Mcmurder.com. Anna Svidersky is van iedereen.

[Bron: de Volkskrant, 16 mei 2006]

Multitasking verandert gezinsleven

Het is al even geleden dat ik dit artikel las op Time.com, maar omdat dit weblog toen nog niet bestond en ik het niet op andere blogs tegengekomen ben, maar vooral omdat er zelden zulke goede artikelen verschijnen, wil ik het graag onder de aandacht brengen. Er wordt een gezin geschetst waarvan elk lid in zijn eigen wereldje met beeldschermpjes bezig is. "One gets obsessed with one's gadgets", concludeert de vader van het gezelschap, die zijn avondmaaltijd in zijn eentje nuttigt. Zijn kinderen zijn gewend om te 'multitasken' (het combineren van verschillende media). Tijdens het maken van huiswerk wordt muziek geluisterd ("it helps me concentrate") en met vrienden gechat, en zelfs bij face-to-face gesprekken blijft één iPod-dopje in het oor. De antropoloog Elinor Ochs volgt naast de bovenstaande personen nog 31 andere gezinnen uit Los Angeles. Vier jaar lang!

Ten opzichte van een vergelijkbare studie twee decennia geleden blijken de nieuwe multitasking-gadgets een enorme impact te hebben: "I'm not certain how the children can monitor all those things at the same time, but I think it is pretty consequential for the structure of the family relationship." Het blijkt voor ouders erg moeilijk om de wereld van hun kinderen binnen te treden: "Kids are absorbed by whatever they're doing." Naast de zorg om de veranderende wijze van interpersoonlijke communicatie en om wat niet meer gedaan wordt (sport, gezamenlijk avondeten) door de groei van elektronicagebruik, maken wetenschappers zich zorgen om het gebrek aan ontspanning en geven ze aan dat kwaliteit van de output er niet beter op wordt als de aandacht over 'multitasks' verdeeld wordt. De kans op fouten wordt groter en het duurt langer om iets af te krijgen (in de meeste gevallen worden taken niet tegelijkertijd gedaan, maar naast elkaar).

Ik wil hier niet het hele artikel vertalen. Lees het zelf, je krijgt er geen spijt van! Wat betekent deze ontwikkeling voor marketeers, waar liggen kansen? Ik ben erg benieuwd naar je mening.

[Bron: Time.com, 27 maart 2006]

De coolste chick van de klas zijn

In Vrij Nederland las ik deze week een interessante column van Anna Woltz. De zelf nog jonge schrijfster (1981) herlas het boek ‘De hbs-tijd van Joop ter Heul’ (1919) en ontdekte dat pubers 87 jaar geleden hun uiterlijk ook al gebruikten om te provoceren. Woltz schrijft dat Joop ter Heul de eerste puber met een piercing was: “Het deed afgerazend pijn, maar Joop had er heel wat voor over om de coolste chick van de klas te zijn.”
 
Niets zo erg als volwassenen die jongerentaal proberen na te doen. Of, zoals online-jongerenmagazine Spunk het zegt: “Als het voelt als een vader die ‘vet cool’ zegt, dan hebben we een nominatie.” Spunk reikte enige tijd jaarlijks een 'Blauwe Plank' uit aan het bureau dat verantwoordelijk was voor de meest tenenkrommende jongerencampagne van het afgelopen jaar.

Volgens Woltz nemen volwassenen veel te snel aan dat zij het belangrijkste publiek voor jongeren zijn, dat de rebellie vooral gericht is op het provoceren van ouderen. Dat zou niet zo zijn, want het uiterlijk van jongeren is bedoeld voor andere jongeren: “Jongeren bepalen elkaars positie, elkaars waarde en elkaars imago. (…) Als leeftijdsgenoten je imago niet geloofwaardig vinden, dan ben je nergens.”

Een groot verschil met de tijd waarin het boek over Joop ter Heul zich afspeelt, is dat jongeren nu veel meer vrijheid hebben. Ze mogen hun eigen imago bepalen en hun eigen taal spreken. Marketeers volgen dit gretig en proberen zoveel mogelijk in te spelen op alles wat hip, jong en nieuw is. Maar over de taal die ze daarbij moeten hanteren verschillen de meningen. Daarover later meer.

————————————————————————————————————————————–

PS  Dit was op 25 april 2006 de eerste post op Young Marketing, een nieuw weblog over jeugd- en jongerenmarketing. Er zouden zo'n 3.000 berichten volgen, totdat blogplatform Weblog.nl in de zomer van 2011 aan een migratie begon waarbij alles fout zou gaan, wat het einde van Young Marketing betekende. Ruim een jaar later vond een soort van doorstart plaats in de vorm van Kidsenjongeren.nl. Een beperkt deel van de oude berichten van Young Marketing is/wordt overgezet, en de allereerste mocht daarbij niet ontbreken.

Kids en Jongeren Marketing blog website is van Euroforum BV. Privacy statement | Cookie statement | Copyright ©2019